Van 5 naar 10 km…

Categories: training
Comments: No

van 5 naar 10kmJe kunt 5 km. in een 30 – 40 minuten hardlopen en bent daar terecht heel erg trots op. Van een zittend, zappend, chips etend individu 😉 naar iemand die bewust leeft en zich realiseert dat daar een gezonde dosis beweging bij hoort. Heel erg goed gedaan dus…

En nu?…

Lekker twee keer in de week week je eigen rondje blijven rennen en daar tevreden mee zijn of gehoor geven aan die inwendig bruisende ambitie van het verder willen? Wat zal het leuk zijn als er over een half jaar kan worden meegedaan aan die ene specifieke 10 km loop in de buurt. Ok, we gaan er voor …op naar de 10! Hoe pakken we dat aan? Eigenlijk heel simpel…één keer in de twee weken een langzaam duurloopje oplopend van 5 km. tot ca. 8 km. drie weken voor de 10 km prestatieloop. Doordeweeks het liefst twee keer een 3 km. waarin eventueel op gevoel wat versneld kan worden. In de gehele periode elke 4e week wat gas terugnemen om voldoende te herstellen. De laatste week één of twee keer een paar korte versnellinkjes en that´s it!

Op gevoel

Belangrijk is dat er in de training gelopen wordt op gevoel. Geef het lichaam de tijd voor herstel en forceer niets. Dit kan niet vaak genoeg gezegd worden. Komt het lopen een keer niet uit, maakt niet uit, ga niet, voel je niet schuldig en ga de loop niet inhalen. Volg een eventueel schema flexibel. Schema´s voor elke afstand zijn er genoeg op internet te vinden. Zelf vind ik dergelijke schema´s vaak te dwingend en vind het leuker om meer op gevoel te lopen daarbij rekening houdend met algemene richtlijnen. De lange, langzame duurloop in het weekend en door de weeks een paar keer lopen met variatie. Niet te ver en de ene keer wat sneller dan de andere keer; net wat het lichaam toelaat en waar het zin in heeft.

Raceday

Op de dag van de prestatieloop kan er tot 3 uur voor de start gegeten worden. Eet de normale ochtenddingen, een of twee broodjes of iets dergelijks; beter geen zuivel producten; dat breekt op. Een halve energiereep of half banaantje een uur voor de start is geen probleem. Drinken doe ik tegenwoordig meer de dag vóór de wedstrijd dan op de dag zelf. Hiermee voorkom je dat je vlak voor de start in lange rijen voor een mobiel toilet moet staan te wachten. Nog een tip: Neem absoluut géén zoete dingen als druivesuiker oid. voor de start; de bloedsuikerspiegel wordt hierdoor verstoord en zorgt ervoor dat je de eerste kilometers niet vooruit komt. Voor een 10 km-loop is drinken aan te bevelen maar niet noodzakelijk. Water volstaat en wordt eenvoudig door het lichaam opgenomen. Een bekertje water net voor de start en een bekertje water na 5 km is voldoende. Oefen dit ook in training.

Succes…

De marathon…you can!!

Categories: marathon
Comments: No

Marathon-New-YorkDe beslissing is genomen…de marathon gepland.
Het draait vanaf nu maar om één ding: FOCUS! “Focus equals the future”. Praat erover en lees erover. Loop die marathon in je hoofd. Zorg dat je mentaal bent voorbereid. Voor de recreatieve loper die zich voor het eerst waagt aan het marathon-avontuur is finishen belangrijker dan tijd. Het volbrengen van de marathon is het doel. Naast de mentale focus is uiteraard de verrichte trainingsarbeid bepalend voor het slagen van de marathon-missie. Daar waar het lopen van een kortere afstand bij onvoldoende training nog wel eens een snelle tijd wil opleveren kun je dit bij een marathon wel vergeten. Op marathonday presteer je naar gelang er getraind is en word je keihard afgerekend op onvoldoende trainingskilometers. En dat is het mooie van het lopen van een marathon. Alle waar naar zijn geld.

Hoe train je nu voor een eerste marathon?

Dit is voor een ieder verschillend. Zelf trainde ik voor mijn eerste marathon (in ruim 4 uur) drie keer per week. Twee loopjes door de week van resp. 7 en 10 km en in het weekend een lange langzame duurloop (hartslag 120 – 135) van 20 km oplopend tot 32 km. circa een zeven weken voor de marathon. Hierna consolideren en 3x een 32-33 km lopen om de twee weken, samen met de eerder gemelde 7 en 10 km door de weeks. De laatste lange duurloop wordt 3 tot 4 weken voor de marathon gelopen. Vervolgens in de derde en tweede week voor de marathon gas terugnemen (taperen) en trainen op resp 75% en 50% van het aantal weekkilometers. Dus, intensiteit hetzelfde, aantal kilometers naar beneden.

Laatste week voor de marathon

Beperk je in de laatste week tot één of twee keer wat versnellinkjes en bedenk dat je deze week door training meer kwaad dan goed kunt doen. De trainingsarbeid moet nu gedaan zijn, rust is nu belangrijk. Zorg dat je de voorlaatste nacht voor de marathon goed slaapt; de laatste nacht is vaak moeilijk. Drink de laatste dagen veel water en eet wat meer koolhydraten (pasta, brood) dan normaal.

Is dat alles? ja…in ieder geval alles wat de voorbereiding betreft in een notedop. Wel toegegeven dat het sneller is opgeschreven dan uitgevoerd. Het lopen van een marathon op de dag zelf is een prachtige ervaring; waar het om draait is de weg er naar toe; en deze vereist discipline….veel discipline…

Succes…

De marathon…het besluit

Categories: marathon
Comments: No

Elke loper denkt er wel eens aan? Zou ik ooit? Zou ik ooit in staat zijn een marathon uit te lopen. Welnu, hierbij gelijk het antwoord. Wat mij betreft is hier een volmondig JA op zijn plaats. Mijn idee is dat iedereen die een 5 km kan volbrengen ook in staat is een marathon te lopen … op termijn! De overstap moet echter geleidelijk gaan. Aanpassing van pezen en banden vraagt tijd, veel tijd. Van 5 km naar 10; van 10 naar 16; van 16 naar de halve marathon en tenslotte via de 30 km als tussenstop langzaam naar de marathon.

Is het allemaal zo gemakkelijk?

Nee, dat is niet het geval. En dat moet ook niet want juist het feit dat niet iedereen een marathon loopt maakt het weer bijzonder. Maak echter niet de fout om te besluiten een marathon te lopen in een dronken bui, als gevolg van een weddenschap of om op een verjaardag te kunnen zeggen dat je een marathon hebt volbracht. Besluit tot het lopen van een marathon enkel en alleen voor jezelf, om zelf je grenzen te verleggen en alleen omdat jij het wilt. De motivatie om een marathon te lopen moet van binnenuit komen en moet niet het gevolg zijn van enige druk van buitenaf.

Wanneer ben je toe aan het lopen van een marathon? Dat weet je niet, dat voel je. Het is geen beslissing van een moment maar een idee dat ontstaat in je onderbewuste en langzaam doorsijpelt naar het bewuste. Je denkt eraan en het geraakt niet meer uit je hoofd. Geleidelijk ontstaat er iets. Je speurt het internet af naar informatie, leest erover, praat erover, ondergaat een medische keuring, zoekt een marathon uit, maakt een trainingsplan….en dan…begint het pas.

Tot de volgende…. —-> de marathon…you can!

Lopen of verjaardag?

Categories: motivatie
Comments: 2

U kent het vast wel…al een paar dagen niet gelopen; gisteren kwam er wat tussen en vanavond een verjaardag. Morgen ook geen tijd en dan is het al weer weekend. Net nu we ons hebben voorgenomen het aantal week-kilometers te verhogen komt het er niet van. We kennen het allemaal…het lopen wordt door de omgeving als niet noodzakelijk gezien, de verjaardagen wel. En hier gaat het naar mijn idee wringen. We hebben voor de loopsport gekozen vanwege het vrijblijvende karakter, lopen wanneer je wilt. Door deze vrijblijvendheid krijgen dus activiteiten met een minder vrijblijvend karakter, hetgeen verjaardagen in mijn ogen negen van de tien keer zijn, altijd voorrang. De vraag is dus of dit terecht is.

Lopen wordt volgens mij door de omgeving nog te vaak gezien als een leuke bezigheid terwijl het voor de serieuze loper of loopster meer is dan dat. Lopen vereist het stellen van een doel op termijn en daar langzaam naar toe werken, rekening houdend met wat het lichaam wel en niet aan kan; serious business dus. Daar zeg ik direct bij dat het volgen van een schema voor de recreatieve loper ook niet al te vasthoudend gevolgd moet worden. We doen het toch vooral om het plezier en de voldoening die het ons geeft, de gezondheid bevordert en het behalen van het beoogde loopdoel natuurlijk een fantastisch bevredigend gevoel geeft. Aan de andere kant zijn we heel goed in staat om belangrijke dingen van minder belangrijke dingen te onderscheiden. Het gaat mij er echter om dat de omgeving, vaak bestaande uit niet-lopers, het lopen te vaak als niet belangrijk zien. Waar ik naar toe wil met dit betoog?…ehm, eigenlijk geen idee.

Wel merk ik dat het behoorlijk begint te kriebelen als ik me realiseer dat ik me heb ingeschreven voor een 65 km trailrun in België over 3 maanden. Vanavond dus trainen, verjaardag of niet

Tot de volgende…

Hardlopend rijk worden…

Categories: motivatie, overig
Comments: No

Al hardlopend geld verdienen is geen onaangename gedachte. Stel dat je voor elke kilometer die je loopt een bepaald bedrag zou krijgen, wat zou dat fantastisch zijn voor de motivatie. Want wat is het af en toe moeilijk om je loopschoenen aan te trekken en naar buiten te gaan, terwijl je je net na een dag hard werken hebt gesettled op de bank om naar je favoriete tv-programma te kijken. Nee, wat dat aangaat kan de motivatie regelmatig een oppepper gebruiken. Zodoende dacht ik het volgende. Door te lopen spaar je het geld uit van de huur van een tennisbaan of van een bezoek aan een sportschool. Stel deze kosten op 10 euro per uur. Deze 10 euro sparen we dus uit door te gaan lopen. Als we in dat uur ongeveer 10 km. gaan hardlopen sparen we dus één euro per gelopen kilometer. Als we deze euro per gelopen kilometer in een potje doen dan levert dit bij een weektotaal van 15 kilometer in de maand een bedrag op van 60 euro en aan het eind van het jaar zit er op deze manier 720 euro in het potje. Als we dit een 5 jaar volhouden dan is dit bij een voorbeeldrente van 5% na 5 jaar aangegroeid tot eur 4.302 en na 10 jaar tot een ruime 10.000 euro. Lopen we geen 15 maar 25 kilometer per week dan lopen we in 5 jaar tijd een bedrag bij elkaar van 7.170 euro en in 10 jaar is dit aangegroeid tot 16.766 euro. Uiteraard weet ik dat we ook elke maand kunnen sparen zonder te gaan hardlopen. Voor het gespaarde bedrag maakt het uiteraard niets uit, maar als we door onze eigen sponsor te spelen een volgende keer wat makkelijker onze loopschoenen aantrekken, dan is daar toch niets mis mee?

Hardlopen en honden…

Categories: overig
Comments: No

Vrijdagochtend liep ik langs een grasveld waarin een zestal honden achter elkaar aan liep te rennen. De vrouw die erbij stond leek de roedel aardig onder controle te hebben. Ik besloot deze keer niet een stukje om te lopen. De honden hadden geen aandacht voor mij en speelden vrolijk verder. Enigszins opgelucht hoorde ik echter achter mij een hoop geschreeuw en gedoe. Ik keek achterom en zie de loopster achter me omringd door honden die tegen haar aansprongen. Hier bleek zij niet van gediend met een stevig oplopende discussie met de hondenbegeleidster tot gevolg.

Als regelmatige loper komen we vroeg of laat in aanraking met honden. In negen van de tien gevallen hebben de honden geen kwaad in de zin, zijn speels en nieuwgierig en komen hooguit een beetje snuffelen. Wij lopen daar, de honden mogen daar ook lopen. Echter, om nou te zeggen dat het prettig is dat de honden achter ons aan lopen te rennen en ons in de kuiten neigen te bijten, ik zeg nee. Zijn er ergere dingen dan dit…uiteraard. Enkele tips voor lopers die toch een eventuele confrontatie met aandacht-vragende viervoeters met angst en beven tegemoet zien. Verminder snelheid, maak geen onverwachte bewegingen met de armen, vermijd oogcontact, praat lief en vriendelijk, zing voor mijn part een liedje en voorkom dat de hond zich bedreigd voelt en zich gaat verdedigen.

Tenslotte mijn verzoek aan alle hondenbezitters: houd de hond onder controle bij passerende lopers; bedenk dat de meeste lopers geen hekel aan honden hebben…laten we het zo houden.

Tot de volgende…

Body worlds en beweging

Categories: gezondheid
Comments: No

body-worldDe mens is niet gemaakt om acht uur per dag achter een bureau te zitten’, was mijn gedachte na een bezoek aan de tentoonstelling Body Worlds in de Expo aan de Zuidas/Amsterdam. De expositie toont menselijke lichamen behandeld volgens de plastinatiemethode, waarbij de lichamen van huid en vloeistof zijn ontdaan en alle geledingen van het menselijk lichaam prachtig zichtbaar worden. Niet luguber en niet eng maar ontzettend mooi om te zien. Een basketballer, een gymnast in de ringen, een balletdanser en zelfs een paard met ruiter. Werkelijk schitterend om bij deze laatste de gelijkenis te zien in spierpartijen, pezen en banden van paard en mens. Beide gemaakt om te bewegen…een uitbarsting van energie, kracht en beweging. Mens en dier, waarbij het onderscheid tussen beide zoogdieren volkomen wegvalt. Twee natuurlijke wezens, waarbij met name de spieren, pezen en banden van mens en paard gemaakt zijn om te bewegen.

Beweging en comfortzone

Hoe heeft het dan zover kunnen komen dat hele bevolkingsgroepen zich ´s ochtends naar school of werk begeven met auto, tram of een scooter; zo makkelijk en comfortabel mogelijk, waarbij comfortabel gelijk staat aan zo min mogelijk bewegen, zo min mogelijk moe worden. `s Avonds gaan we op dezelfde weg op dezelfde comfortabele wijze weer naar huis om na het eten van een snelle makkelijk hap neer te ploffen op een zo comfortabel mogelijke bank om vermaakt te worden door een tv programma waarbij we vooral niet hoeven na te denken. Om 23.30 uur kijken we weer tevreden terug op een dag en hijsen we onszelf in bed. net zoals we gisteren deden, net zoals we vorig jaar deden. En intussen worden we zwaarder en zwaarder en vragen ons af hoe dat toch kan. We leven immers zo gezond.

Ik denk dat het tijd wordt om wat meer uit die comfortzone te komen en te ontdekken hoe goed we ons kunnen voelen van een forse wandeling, een uurtje fietsen of een rondje hardlopen.

Succes…

De Marathon en Phidippides…

Categories: marathon
Comments: No

Over het ontstaan van de klassieke afstand van de marathon doen meerdere verhalen de ronde. De meest geaccepteerde is de legende van de griekse runner Phidippides. Nog even de ´feiten´ op een rijtje.In 490 voor Christus zetten oorlogszuchtige Perzen koers richting de Griekse stad Marathon. Toen Athene hoogte kreeg van deze op handen zijnde invasie stuurde zij Phidippides, hun beste runner, met een hulpverzoek naar Sparta, een afstand van ca 250 km over berg-en rotsachtig terrein. Hij deed hier slechts twee dagen over. Aangekomen in Sparta trof Phidippides een feestvierende menigte vanwege een religieuze feestdag en was een algehele mobilisatie uit den boze. Hierop maakte Phidippides rechtsomkeert via Athene naar Marathon om dit teleurstellend nieuws mede te delen en om mee te vechten tegen de Perzen. Ook zonder de hulp van de Spartanen bleken de Athenzers in staat de aanval van de Perzen af te slaan. Hierop vertrok Phidippides van Marathon naar Athene om het goede nieuws over te brengen…een afstand van bijna 50 km. Na aankomst bij de agora (centrale plek) in Athene en het uitspreken van de heroïsche woorden ´Verheugt U, we hebben gewonnen´ stortte hij ter aarde en overleed. In één week tijd had hij meer dan 500km gelopen.

Of bovenstaande werkelijk is gebeurd als beschreven zal waarschijnlijk nooit helemaal duidelijk worden. In 1896 werd de afstand tussen Marathon en Athene tijdens de eerste Olympische Spelen in Griekenland als loopevenement in het programma opgenomen ter nagedachtenis van de gestreden strijd bij Marathon. Omdat de afstand tussen de twee steden ruim 48 km bleek te zijn, besloot men het parcours in te korten tot circa 42 km. De officiële afstand van de marathon zoals we die nu kennen, 42,195 km, werd voor het eerst gelopen in 1908, bij de derde Olympische Spelen in Londen. De oorspronkelijke afstand werd hier, om het Britse koningshuis de gelegenheid te geven de finish vanaf de koninklijke tribune in het White City Stadion in West-Londen het te kunnen aanschouwen, aangepast naar 26,2 mijl (42,195 km). Op de Olympische Spelen hierop volgend, werd er echter weer een andere afstand gelopen. Het duurde tot 1924 voordat de officiële afstand van de marathon internationaal werd vastgesteld op 42 km en 195 meter.

+Arthur Veen
Het was koud in Olne. Om 8:10 uur stonden bij de start bij een temperatuur van zeven graden onder nul ca 450 ultralopers bij ´t ´chalet´ te wachten tot ze weg mochten voor de inmiddels bekende trailrun ‘Olne Spa Olne’. Er volgde 65 km aan meerendeels onverharde paden, langs weilanden, over heuvels en gladde afdalingen. De vele opgenomen heuvels werden door mijn categorie lopers heuvel-op wandelend genomen. De vlakke gedeelten en afdalingen werden hard gelopen, waarbij het zeker berg af redelijk hard kon gaan. In het begin werd je voor de soms gladde gedeelten nog ´gewaarschuwd ´ door de ontstane opstoppinkjes, later was het zelf oppassen. Verder koud maar droog en af en toe een zonnetje. Was het leuk? Gedurende de loop heb ik me dat wel afgevraagd. Niet eerder had ik een 65 km gelopen en had me voorgenomen van drinkpost naar drinkpost te lopen (om de 16 km). Krachten verdelen, af en toe een praatje, mp3 op mijn oren en doorgaan.

Olne Spa Olne, mooie ervaring

Het kontakt met mijn meegereisde vrouw was moeizaam doordat beide mobiele telefoons geen bereik bleken te hebben. Des te leuker was ´t dat ze me op de meest onverwachte plekken langs het parcours telkens weer wist te vinden. Bij km 45 een ruime kilometer teveel gelopen, even niet opgelet tijdens een praatje, waarna een aardige buurtbewoonster zo vriendelijk was ons terug te rijden naar het parcours. De laatste paar kilometers werden voor mij de eerste trail-kilometers in het donker, waarbij de meegenomen hoofdlamp zijn diensten bewees. Ik finishte uiteindelijk na 9,5 uur om 17:40 uur. Op de ranglijst bleek ik 299ste van de 342 finishers te zijn geworden. Belangrijk? Absoluut niet. Ik had een geweldige dag gehad, 65 km volbracht, zeker 3 dagen op wolken gelopen, een week spierpijn gehad maar de voldoening…..onbetaalbaar!

Tot de volgende…

50-milerWarmgelopen door de You tube filmpjes van de eerste editie in 2010 had ik besloten me in te schrijven voor de 2011 editie van de AMT 2011 , 80km met grofweg 20×200 meter stijgen en dalen door de Franse Ardennen. Zo stond ik dus op 2 juli om 5.00 uur aan de start voor mijn eerste 50-miler met het doel deze uit te lopen en zo de 2e mijlpaalafstand na de marathon te kunnen bijschrijven.

Het was een prachtig parcours, vreselijk goed gemarkeerd, enthousiaste vrijwilligers bij waterposten en oversteekplaatsen en schitterende vergezichten. Het was ook zwaar en technisch, met af en toe een klim- en klauterpartijtje over rotsen. Na de eerste helling op en af had ik al in de gaten dat dit andere koek was dan de Kennemerduinen , waar ik menig trainingsuurtje heb doorgebracht en ook zwaarder dan de vorig jaar gelopen trail Olne-Spa-Olne, toch ook geen kleine jongen met 65km en 2000 hoogtemeters…maar vooral het stijgings- en dalingspercentage was deze keer echt killing voor de bovenbeenspieren. Vooral het afdalen werd , naarmate de tijd vorderde steeds problematischer. Een 10-tal meter achteruit een berg af zorgde naar het einde toe voor enige verlichting.. Heel veel aan hardlopen, werd er door mij, buiten de vlakke gedeelten, dus niet gedaan. Bergop was het klimmen en bergaf was het met name het ontlasten van de bovenbeenspieren, waarbij de op het laatste moment meegenomen skistok mijn grootste vriend was.

En zo werden er dus 80km afgelegd, door de prachtige omgeving van de Franse Ardennen, gewapend met een skistok in de ene, een bidon in mijn andere hand, een mp3 speler, een belt en een rugzak met 1 ½ liter water, repen, gelletjes, extra shirtje, jack en sokken, fluitje, hoofdlamp, bandage en een ´noodpakket´ bestaande uit 3 isostarrepen van de organisatie. Er waren 6 controleposten ingebouwd en evenzovele verzorgingsposten met alleen water. 20x heuvel op en af, klimmen en dalen… mijn vrouw en dochter als luidruchtigste supporters, verticaal blijven en voortgaan, net zolang tot de finish is bereikt. Een prachtige tocht, de laatste 500 meter een doorwading van de Semois-rivier, de rode draad in het parcours, 10 meter voor de finish Martine Hofstede ontmoet en gefeliciteerd met haar behaalde eerste plaats dames , en dan na 16,5 uur om 21.32 uur zelf finishen en weten dat het doel is behaald. Er is een 50Miler ultratrail gelopen!

Spierpijn?… niet eerder zó erg. Mijn vrouw en dochter hebben de volgende dag samen de tent afgebroken en me naar huis gereden. De tweede dag kon ik zonder hulpmiddelen niet gaan zitten of opstaan. De bovenbeenspieren lieten het volledig afweten. De AMT 80km had zijn tol geeist. Ben nu een week verder, alles functioneert weer, beter dan ooit en ben totally happy. We did it!

Stat.: Gefinished als 221e van de 251; niet uitgelopen: 60; ingeschreven: 397. Cat. V2H: plaats 49.

Tot de volgende…

dam tot damloop…nog leuk?

Categories: overig
Comments: No

dam-tot-damBinnen 2 uur uitverkocht en een hoop frustratie bij een ieder die een poging deed zich online in te schrijven. Slechts 9000 startnummers waren beschikbaar voor individuele inschrijvers voor de dam-tot-dam 2010. Allen lopers met de wil en discipline om zich maandenlang serieus voor te bereiden om de 16,1 km tussen Amsterdam en Zaandam te overbruggen. Waar de overige 26000 (!) startnummers naar toe gingen? … naar de business-lopers. In 10 jaar tijd is de dam-tot-dam uitgegroeid tot de grootste bedrijvenloop van Nederland. Bedrijven betalen per team van maximaal 10 lopers een bedrag van 475 euro, dat is Eur 47,50 per deelnemer, 3x zoveel als er ontvangen wordt van de individuele recreant.

Ook de komende jaren zal er waarschijnlijk nog wel een beperkt aantal startnummers te vergeven zijn aan individuele inschrijvers. Je kunt je echter afvragen of de organisatie er niet beter aan doet om de dam-tot-dam helemaal dicht te gooien voor individuele inschrijvers. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat het leuk is om zoveel enthousiaste mensen elk jaar teleur te moeten stellen. Bovendien kun je vraagtekens stellen bij het aantal teams dat bedrijven op voorhand inschrijven. Dit neigt immers naar een wedstrijd onderling welk bedrijf de meeste teams kan afvaardigen. De dam-tot-dam lijkt hiermee tot een marketinginginstrument te zijn geworden. Krijgen de bedrijven alle teams wel vol? Dit is niet het geval. In eerste instantie zijn de medewerkers enthousiast en schrijven zich in. Echter, als de datum van de DtD-run nadert blijkt men toch onvoldoende getraind, is er een blessure of ander ongemak waardoor er van deelname wordt afgezien. Hoewel altijd erg gezellig vind ik het parcours niet toegerust voor de grote aantallen lopers. Daarbij ben ik het niet eens met de keuze van de organisatie om de dam-tot-dam, wat in mijn ogen een nationale volksloop hoort te zijn, te migreren naar de grootste bedrijvenloop van Nederland. Gelukkig zijn er in Nederland voor de individuele loper genoeg aantrekkelijke alternatieven. Alternatieve lopen, die eenmaal volbracht, een grotere voldoening blijken te geven dan deelname aan de vercommercialiseerde dam-tot-dam.

Mocht je overigens tot de gelukkigen behoren die de dam tot dam mag lopen, kijk dan eens op ‘12 tips voor een geslaagde dam tot dam

Tot de volgende…

hardlopen met plezier

Categories: gezondheid
Comments: No

hardlopen-just-for-funNa afloop altijd een lekkerder gevoel dan voor die tijd, voldaan onder de douche en lekker vermoeid op de bank neerploffen. Lopen voor de lol; het bewegingsapparaat in beweging zetten en merken dat het lichaam er profijt van heeft. Wat mij betreft doen we het daar voor, voor dat prettige gevoel van inspanning na gelopen te hebben. Grappig is dat hoe langer er gelopen is, hoe langer het euforische gevoel, tot aan enkele dagen na een lange duurloop.

Lopen is gezond voor het lichaam, goed voor spieren, pezen, banden, bloedsomloop en hart. Vroeger was het vanzelfsprekend dat we liepen; het lopen als vervoermiddel, lopen om je te verplaatsen van A naar B. Tegenwoordig pakken we de fiets, brommer of auto voor een vergeten boodschap. Waarom ook niet, we hebben immers steeds minder tijd. Al onze tijd is volgepland waarbij rekening is gehouden met snelle verplaatsingen. De benenwagen past niet meer in ons tijdsbeeld, er is simpelweg geen tijd meer voor. Bovendien kost het moeite en verplaatsen moet tegenwoordig zo eenvoudig mogelijk.

Toch lijkt er een kentering op gang gekomen. Men is zich bewust geworden dat bewegen moet! En wat is er nu makkelijker dan een paar loopschoenen aan te schaffen en te gaan lopen. Geen gedoe met inschrijvingen op sportscholen, afspraken op tennisbanen, tijdstippen die niet uikomen, mensen die niet komen opdagen en dergelijke. Hardloopschoenen aan, de deur uit en lopen, vandaag links af, morgen rechts af. Een kwartiertje, een uurtje, het maakt niet uit; wetende dat als je thuis komt je altijd een beter gevoel hebt dan voor die tijd. Hardlopen met plezier, goed voor lichaam en geest.

Tot de volgende…